“Gra Anioła” – aforyzmy i sentencje…
February 19, 2009Człowiek staje się takim, jakim widzą go oczy pożądanej osoby.
Z czasem samotność głęboko wnika w Ciebie i już nie chce stamtąd odejść.
-Źle pan wygląda – zawyrokował.
- Niestrawność – odparłem.
- A co panu zaszkodziło?
- Życie.
- Miał pan rację – powiedziałem.
- Często ją miewam, a właściwie zawsze – odparł. – Jest to pyrzmiot, który rzadko przynosi mi satysfakcję. Czasem myślę, iż nie nic nie sprawiłoby mi większej przyjemności niż pewność, że się pomyliłem.
Każde dzieło sztuki jest agresywne. I życie każdego artysty jest małą lub wielką wojną, choćby z samym sobą i własnymi ograniczeniami. Żeby realizować swoje zamiary, potrzebna ci jest przede wszystkim ambicja, a później talent, wiedza i w końcu szczęście.
- Intelektualista to kroś, kto sięspecjalnie nie wyróżnia intelektem – zawyrokował Corelli – Określa siebie tym mianem, by skompensować naturalny brak zdolności, z którego zdaje sobie sprawę. To tak stare jak powiedzenie” powiedz mi, czym się chlubisz, a powiem ci, czego ci brakuje. Powszechna prawda. Dyletant zawsze chce uchodzić za eksperta, sadysta za samarytanina, grzesznik za świętoszka, prześladowca za dobroczyńcę, sprzedawczyk za patriotę, arogant za skromnisia, ordynus za eleganta, a głupiec za mędrca. I znowu wszystko za sprawą natury, która nie ma nic wspólnego z opiewaną przez poetów rusałką. Jest ona raczej okrutną i żarłoczną matką, która, aby przeżyć, pożera własne dzieci.





