obwioslo.com

jestem Wrogiem Kobiet w Spodniach, tzn. gwoli ścisłości za częstego ich noszenia i wykorzystywania do ukrywania nóg. tak to już na tym świecie zostało ułożone i podzielone, że kobietą przypadł zaszczyt kuszenia seksownymi nogami płci przeciwnej, czyli męskiej. W końcu po co podkradają nam nasze maszynki do golenia i skwapliwie i dokladnie je golą?? przecież nie robią teg po to, aby je przykryć materiałem??

z drugiej strony wpomnij takiej niewiaście, że może mogłaby włożyć spódnicę, a czeka cię litania argumentów ‘przeciw’ (banalnych do obalenia, jednak zważając na ich ilość zadaniem dość czasochłonnym). nie wspominam tutaj o gadce z kategorii feministycznych. ciekawe jest to, że pojawia się “owa” w momentach niedogodnych i będących “nie na rękę” kobietom.

w tym momencie pojawia się pytanie, czy owa “gra warta jest świeczki” i czy po prostu nie lepiej opanować sztukę ukradkowego spoglądania na kobiety i dziewczyny, które nie mają takich problemów i oporów przed eksponowaniem dolnych wdzieków.

czy owe powinny być zawsze i za wszelką cenę eksponowane?? to już materiał na inny wywód…

Słowo najbardziej ostatnimi czasy popularne – “SUPER”.
wszystko ostatnio jest “SUPER”. Jakiekolwiek pytanie by się nie zadało, pada ta sama odpowiedź – “SUPER”:
- “Jak wyglądam?” – “SUPER”;
- “Co sądzisz o tym pomyśle?” – “Jest SUPER”;
- “Co byś powiedział na małą drzemkę?” – “SUPER”;
- “Może zafundujesz sobie trepanację czaszki?” – “SUPER”.

Więc jak to jest?? Czyżby ludzkość odkryła kolejne uniwersalne słowo, pomiędzy “oczywiście”, “dokładnie”, “rozumiem” (niekoniecznie rozumiejąc), „jasne”, itd., które ma zastosowanie w każdej sytuacji? Przy czym urok owych słów tkwi w tym, że równocześnie nie mówią nic i nie odpowiadając na zadane pytanie.

Słowo to można zaliczyć do kategorii “leniwych” i “ułatwiaczy”. Dlaczego “leniwych” i “ułatwiaczy”? Otóż jak zaobserwowałem, jest ono używane wtedy, kiedy nie chce nam się wdawać w rozwinięcie myśli, gdyż to wymagałoby od nas wygibasów intelektualnych (co dla niektórych jest istną ekwilibrystyką) lub też kiedy niekoniecznie zgadzamy się z przedmówcą, ale jednocześnie nie chce się nam z nim dyskutować na owy temat. „Cud słowo, nieprawdaż??” – „SUPER!”

To się porobiło. A może też jest to oznaka obecnych czasów.

Sporadycznie udaje mi się ”załapać” na końcówkę programu pt. „Dzień Dobry TVN”. Jestem z gatunku śpiochów, więc mam problemy z oglądnięciem go w całości. Chyba jeszcze nigdy mi się nie udało tego dokonać, ale to inna sprawa.

Ostatnimi czasy producenci postanowili dorzucić cykl krótkich filmów inscenizowanych, aby sprawdzać reakcje ludzi. Dwójka aktorów odgrywa jakąś zaplanowaną scenkę i obserwują reakcje przechodniów. Ostatnio para (On starszy, mniejszy – chyba powinienem napisać niższy, aby poprawnym politycznie być , Ona – młodsza i wyższa) odgrywała kłótnie na ulicy w centrum miasta. Dokładniej, to Ona „lała” go torebką po głowie i czym się jeszcze dało, równocześnie go wyzywając. NIKT nie zareagował. Nawet jak mężczyzna zwracał się bezpośrednio z prośba o pomoc do konkretnej osoby, tylko jedna kobieta coś tam zaczęła mówić.

Kobiety mówią, że One są bezbronne. Ale jeśli ktoś widzi jak facet bije niewiastę, to stanie w jej obronie (lub też może trochę inaczej, jest bardzo małe prawdopodobieństwo, że tak postąpi – w takiej znieczulicy przyszło nam obecnie żyć). Jeśli sytuacja się odwróci, niech facet się modli, aby jego kobieta nie miała mocnego sierpowego , bo o pomocy może zapomnieć.

Osobiście postąpiłbym podobnie i takiego faceta „spisałbym na straty”, bo z rozłoszczoną kobietą lepiej się nie zadawać i nie wchodzić w drogę. Raz w życiu byłem świadkiem, jak biły się dwie panie. Van Dam i Segal tak w filmach się nie leją. Są o niebo delikatniejsi, a chłopaki znani są z tego, że przyłożyć potrafią (szczególnie ten drugi, bo pierwszy wyznaje zasadę, że najpierw niech mi wklepią – dziwne podejście do sprawy, no ale cóż). Czysta złość i nienawiść.

Panowie, więc PAMIĘTAJCIE, aby wybierać sobie Panie spokojne i im nie podpadać, a jak już to nieopatrznie zrobicie, nie ma się co zastanawiać, spieprzać należy!

Ostatnie dni były dość dziwne i swego rodzaju zwariowane. Otóż jeden z moich najlepszych kumpli bierze ślub. Wisiał on właściwie w powietrzu od dłuższego czasu. U bukmachera raczej człowiek by się nie obłowił stawiając na to, że do niego nie dojdzie.

Potwierdza się również inna z prawd, która mówi, że „dobrzy ludzie dostają najbardziej po …” (miejsce kropek to właśnie to szlachetne COŚ, co zawsze mamy ze sobą i które jest nieocenione przy siedzeniu). Ostatnie dwa miesiące miał nader ciężkie. Końcówkę w szczególności. Co chwilkę pojawiała się kolejna kłoda i problem. Trzeba mu jednak przyznać, że się nie poddał i dzielnie zmagał z kolejnymi przeciwnościami. A może były to swego rodzaju próby jego wytrwałości i determinacji?? – nie wiem, czy sam potrafiłbym sprostać im i się z nimi rozprawić.

Jest on jedną z nielicznych osób, takich na które można liczyć i które są skarbami, jeśli dane nam będzie ich „odkryć” (oczywiście przez czysty przypadek, ponieważ wiadomo nie od dziś, że „najlepsze rzeczy są dziełem przypadku”), za które trzymam kciuki tak mocno, że potem pozostają one jeszcze w pozycji trzymania